ข้ามไปที่เนื้อหา

Alex & Jey · งานแต่งบนทริปขับรถ

เราพาทุกคนบินมาเมืองไทยไม่ได้ เราเลยขับเมืองไทยไปหาทุกคนแทน

อเล็กซ์จากพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน เจจากเชียงใหม่ — แต่งงานกันด้วยเท้าเปล่าบนชายหาดที่ปลายสุดของประเทศ ห่างจากจุดเริ่มต้น 1,540 กิโลเมตร คุณมาอยู่ตรงนั้นด้วยไม่ได้ ก็มาเดินทางไปพร้อมกันตรงนี้แทน

อเล็กซ์กับเจยืนเคียงกันข้างรถสีชาที่เปื้อนฝุ่น ผิวไหม้แดดและยิ้มแย้ม ในช่วงต้นของการเดินทาง
ถ้วยสโตนแวร์ปั้นมือสีเขียวอมเทาสี่ใบบนโต๊ะไม้ในตลาด ใบหนึ่งมีรอยร้าวชัดเจน

เชียงใหม่ 2019

มันเริ่มจากถ้วยสี่ใบ

เจขายถ้วยที่ถนนคนเดินวันอาทิตย์ — ถ้วยสโตนแวร์สีเขียวอมเทาที่เธอปั้นเอง ห่างจากสตูดิโอที่เธอยังทำงานอยู่สองถนน อเล็กซ์ที่มาเที่ยวแบบแบกเป้ได้สามสัปดาห์และเลื่อนตั๋วกลับไปเรื่อยๆ ซื้อไปหนึ่งใบในวันอาทิตย์แรก

อาทิตย์ถัดมาเขากลับมาซื้ออีกใบ บอกว่าอยากได้เป็นคู่ อาทิตย์ต่อมาก็ใบที่สาม พอถึงอาทิตย์ที่สี่ เจถามว่าผู้ชายที่เดินทางด้วยกระเป๋าใบเล็กใบเดียวจะเอาถ้วยสี่ใบไปทำไม อเล็กซ์ก็ยอมรับว่าจริงๆ เขาไม่ได้อยากได้มันสักใบ

อีกหกสัปดาห์ต่อมาเขาเลื่อนตั๋วเครื่องบิน เขายังเก็บถ้วยทั้งสี่ใบไว้ครบ มีใบหนึ่งร้าว และเจบอกว่าใบนั้นแหละที่สำคัญที่สุด

พอร์ตแลนด์ ↔ เชียงใหม่ 2019–2023

สิบห้าชั่วโมงกับเส้นแบ่งวันหนึ่งเส้น

แล้วก็เข้าสู่ช่วงปีที่ไม่มีใครถ่ายรูปสวยๆ ได้ — โทรหากันตอนตีหกของฝั่งหนึ่งกับสามทุ่มของอีกฝั่ง บินไปหากันสี่ครั้งยาวๆ และมีช่วงแย่ๆ ครั้งหนึ่งที่เกือบไปไม่รอด เจเคยไปออริกอนหนหนึ่ง หนาวอยู่สามสัปดาห์ และรักแม่ของเขา

อเล็กซ์ย้ายมาอยู่เชียงใหม่ถาวรในปี 2023 — เหนือร้านซักรีด ห่างจากสตูดิโอสองถนน ระยะทางคือส่วนที่ยากที่สุด และมันก็เป็นเหตุผลว่าทำไมทุกอย่างหลังจากนั้นถึงสมเหตุสมผล

เจห่มเสื้อโค้ทตัวหนาในวันฟ้าครึ้มที่ออริกอน เห็นได้ชัดว่าไม่คุ้นกับความหนาว

ทำไมถึงไม่มีการ์ดเชิญ

ไม่มีใครถูกเชิญ เพราะเราเชิญใครไม่ได้เลย

คนของทั้งคู่ไม่ค่อยได้เดินทาง พ่อของอเล็กซ์ขึ้นเครื่องบินแล้วไม่ค่อยไหว เพื่อนๆ ก็กระจายอยู่คนละสามโซนเวลา ส่วนย่าของเจ — คนที่เลี้ยงเธอมา — ไม่เคยขึ้นเครื่องบินเลย และตอนอายุ 83 ก็คงไม่เริ่มแล้ว

การจะขอให้ทุกคนบินสิบห้าชั่วโมงเพื่อบ่ายวันเดียวมันรู้สึกเป็นการขอที่ไม่ถูกนัก เราเลยกลับด้านมันซะ เราจะขับรถไปตลอดความยาวของประเทศตัวเอง แต่งงานกันบนชายหาดที่ปลายสุด แค่เราสองคนกับเพื่อนอีกคนที่คอยถือกล้อง — แล้วเก็บทุกอย่างไว้ตรงนี้ เพื่อให้คนที่มาไม่ได้ยังเดินทางไปด้วยกันได้

เช้าวันที่ออกเดินทาง ย่าของเจผูกสายสิญจน์สีขาวไว้ที่ข้อมือของทั้งคู่ แล้วบอกอเล็กซ์เป็นภาษาคำเมืองที่เขาฟังไม่ออก ว่าให้ขับช้าๆ และดูแลหลานสาวให้ดี สายสิญจน์นั้นอยู่บนข้อมือของทั้งคู่ตลอดทางลงใต้ คุณจะเห็นมันในรูปที่ชายหาดสิบสองวันต่อมา

ย่าของเจกำลังผูกสายสิญจน์สีขาวที่ข้อมือของอเล็กซ์และเจ ที่ประตูสตูดิโอ
อเล็กซ์กำลังขนของขึ้นรถ Honda สีชาที่หน้าสตูดิโอเซรามิกตอนรุ่งเช้าในเชียงใหม่ เจยืนอยู่ที่ประตูรถฝั่งผู้โดยสาร

นี่คืออะไร

ของที่ระลึกสำหรับคนที่มาไม่ได้

ที่นี่ไม่มีให้ตอบรับคำเชิญ ไม่มีของขวัญให้เลือก ไม่มีผังที่นั่ง — ไม่มีใครเดินทางมาได้ เลยไม่มีอะไรต้องจัด สิ่งที่มีคือทั้งเส้นทาง ทีละเมือง และจดหมายสองฉบับที่เราเขียนบนทะเลสาบแล้วอ่านบนชายหาด ค่อยๆ อ่านนะ

Alex & Jey เป็นเว็บไซต์สาธิต คู่บ่าวสาว ครอบครัว วันที่ เรื่องราวในแต่ละเมือง และรูปภาพทั้งหมดบนเว็บนี้เป็นเรื่องแต่งขึ้น ไม่มีงานแต่งจริง ไม่มีบุคคลจริง และไม่มีข้อความใดในสมุดเยี่ยมถูกส่งหรือบันทึก

ฝากข้อความถึงเรา

คุณมาอยู่บนชายหาดไม่ได้ แต่ก็ยังพูดอะไรสักอย่างได้

คุณมาอยู่บนชายหาดไม่ได้ แต่ก็ยังฝากคำอวยพรได้ เขียนไว้ด้านล่างแล้วดูมันขึ้นไปอยู่บนกำแพงข้อความ

นี่คือเว็บสาธิต ข้อความที่คุณพิมพ์จะไม่ถูกส่งหรือบันทึก — มันจะหายไปเมื่อคุณโหลดหน้าใหม่

  • พ่อของคุณน้ำตาซึมตอนเห็นรูปรถนะ เขาจะปฏิเสธแหละ

    — มาร์กาเร็ต, พอร์ตแลนด์

  • ขับช้าๆ นะลูก ย่ามองดูอยู่จากตรงนี้

    — ย่า, เชียงใหม่

  • เหมียวอยู่ตรงนั้นด้วย เจ้าหมาก็ฝากแสดงความยินดีนะ

    — เหมียว, ที่ชายหาด

  • ถ้วยสี่ใบ เพื่อน! สี่ใบ!

    — แดนนี่, เมลเบิร์น